پویانمایی و انیمیشن (Animation)
پویانمایی یا همان انیمیشن (Animation)، فرایند ایجاد توهم حرکت و تغییر بهوسیله انیمیشن، نمایش سریع یک سلسله از تصاویر ثابت است که تفاوت جزئی با هم دارند و تصور میشود که این توهم – بهطور کلی تصاویر متحرک – به خاطر پدیده Phi باشد.انیماتور کیست؟
انیماتورها، هنرمندانی هستند که در ساخت انیمیشن تخصص دارند. Animation میتواند بهوسیله یک رسانه آنالوگ، ورقهای پویانما، فیلم تصاویر متحرک، نوار ویدئو و رسانههای دیجیتال مانند فرمتهای GIF، Flash و ویدئوی دیجیتالی، ضبط کرد. برای نشان دادن انیمیشن، از یک دوربین دیجیتالی، کامپیوتر یا پروژکتور و تکنولوژیهای جدیدی که تولید شدهاند، استفاده میشود. روشهای پویانمایی شامل متد ساخت انیمیشن سنتی و متدهای انیمیشنسازی استاپ موشن از اشیای دو بعدی یا سه بعدی، برشهای کاغذی، عروسک و پیکرهای سفالی است. تصاویر بهطور سریع و پشت سر هم، معمولاً با ۲۴، ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم در ثانیه، نشان داده میشوند.
انیمیشن زیر از ۶ فریم تشکیل شده است که در بالا نشان داده شده است
تاریخچه پویانمایی و انیمیشن
نمونههای اولیه از تلاش برای ثبت پدیده حرکت در تصاویر ثابت را میتوان در نقاشیهای غارهای دوران پارینهسنگی یافت که حیوانات اغلب دارای چندین دست و پا هستند و در حالتهای مختلف نشان داده شدهاند که مقصود از آنها بهوضوح، رساندن حس حرکت است. یک جام سفالی که در شهر سوخته ۵۲۰۰ ساله در جنوب شرقی ایران کشف شد، احتمالاً قدیمیترین نمونه از انیمیشن را نشان میدهد. این جام دارای ۵ تصویر متوالی است که یک بز کوهی ایرانی را نشان میدهد که در حال پرش برای خوردن برگهای یک درخت است. در اسناد باستانی چینی، به حرکت پیکرها در فضا اشاره داشته باشند. دستگاههایی اشاره شده است که گفته میشود به پیکرهای انسان یا حیوان «حس حرکت کردن میدهند». این گزارشها مبهم هستند و ممکن است تنها به حرکت پیکرها در فضا اشاره داشته باشند.
در قرن نوزدهم، ابزارهای Phenakistoscope، Zoetrope و Praxinoscope اختراع شدند. کتاب پویانمایی عادی جزو دستگاههای انیمیشن اولیه بود که تصور حرکت را از طریق یک سری تصاویر متوالی ایجاد میکرد و تا زمان ظهور فیلمهای متحرک و سینماتوگرافی در دهه ۱۸۹۰، پیشرفت دیگری در انیمیشن حاصل نشد.
سینماتوگراف، یک دستگاه بود که از یک پروژکتور، پرینتر و دوربین تشکیل شده بود و تصاویر متحرک را روی یک صفحه نشان میداد که توسط اولین فیلمسازان تاریخ یعنی آگوست و لوئیس لومیر در سال ۱۸۹۴ اختراع شد. اولین تصویر متحرک (روی پرده) در فرانسه توسط چارلز امیلی ریناد ساخته شد که یک معلم علوم فرانسوی بود. ریناد دستگاه Praxinoscope را در سال ۱۸۷۷ و Théâtre Optique را در دسامبر ۱۸۸۸ ساخت. در ۲۸ اکتبر ۱۸۹۲، وی اولین انیمیشن به نام Pauvre Pierrot را در موزه Grévin پاریس در معرض نمایش عموم قرار داد. این فیلم همچنین اولین نمونه استفاده از سوراخهای فیلم بود. فیلمهای او عکاسی نشده بودند، بلکه مستقیماً روی نوار شفاف کشیده شده بودند. در سال ۱، بیش از ۵۰۰.۰۰۰ نفر از این نمایشها دیدن کردند.
اولین فیلمی که روی یک نوار تصویری استاندارد ضبط شده و حاوی سلسله تصاویر متحرک بود، Enchanted Drawing نام داشت که به دنبال آن اولین فیلم کامل انیمیشنی در سال ۱۹۰۶ به نام Humorous Phases of Funny Faces توسط جی استوارت بلکتون ساخته شد که به همین خاطر به او لقب پدر انیمیشن آمریکا را دادهاند.
در اروپا، یک هنرمند فرانسوی به نام امیلی کول اولین فیلم انیمیشنی به نام Fantasmagorie را در سال ۱۹۰۸ به روشی ساخت که بعدها به عنوان روش پویانمایی سنتی شناخته شد. این فیلم عموماً از یک آدمک خطی تشکیل شده بود که حرکت میکرد و با اشیای زیادی مواجه میشد، برای مثال یک بطری که به یک گل تبدیل میشود. همچنین شامل بخشهایی از حرکات زنده بود که دست انیماتور به صحنه وارد میشد. این فیلم با کشیدن هر فریم روی کاغذ و عکاسی از آن روی یک فیلم نگاتیو ساخته شد که ظاهری تختهسیاه مانند به تصویر داد.
خالق اولین فیلم انیمیشنی عروسکی (The Beautiful Lukanida – ۱۹۱۲) کارگردان روستبار (اصالتاً لهستانی) ولادیسلاو استارویچ بود که با نام لادیسلاس استارویچ شناخته شده بود. انیمیشنهای دقیقتری که طی آن یک تیم از انیماتورها هر فریم را با پسزمینه و شخصیتها بهطور دستی میکشیدند، انیمیشنهای Little Nemo (1911)، Gertie the Dinosaur (1914) و The Sinking of the Lusitania (1918) بودند که توسط وینزور مککی، یک کاریکاتوریست موفق روزنامه، کارگردانی شده بودند.
در طی دهه ۱۹۱۰، تولید فیلمهای کوتاه انیمیشنی که عموماً به آنها «کارتون» گفته میشود، تبدیل به صنعتی مجزا شد و کارتونهای کوتاه برای نمایش در تئاترهای سینمایی تولید میشدند. موفقترین تولیدکننده در آن زمان جان راندولف بری نام داشت که به همراه انیماتور ارل هورد، فرایند انیمیشن روی طلق را ابداع کرد که تا انتهای آن دهه بر صنعت انیمیشن سلطه داشت.
El Apóstol یک فیلم انیمیشنی آرژانتینی در سال ۱۹۱۷ بود که با روش برشهای کاغذ ساخته شده بود و اولین فیلم انیمیشنی بلند دنیا شناخته میشود. متأسفانه یک آتشسوزی در استودیوی فردریکو ویل، تولیدکننده آن، باعث از بین رفتن تنها کپی El Apóstol شد و اکنون یک فیلم از دست رفته محسوب میگردد.
در سال ۱۹۵۸، هانا باربارا انیمیشن Huckleberry Hound را عرضه کرد، اولین برنامه تلویزیونی نیمساعته که کاملاً به صورت انیمیشنی بود. انیمیشن کامپیوتری از زمان Toy Story (1995) محبوبیت پیدا کرده است. اولین فیلم انیمیشنی بلند که کاملاً با استفاده از این تکنیک ساخته شد. در سال ۲۰۰۸، بازار انیمیشن ۶۸.۴ میلیارد دلار ارزش داشت.
از اواسط دهه ۲۰۱۰، انیمیشن به عنوان یک هنر و صنعت به رشد خود ادامه میدهد، زیرا پروژههای انیمیشنی خوشساخت میتوانند توجه مخاطبان را از سراسر دنیا با هر سن و جنسیتی به خود جلب کنند. فیلمهای انیمیشنی بلند در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳، بالاترین سود (حدود ۵۲ درصد) را از میان تمام ژانرهای سینمایی داشتند.
تکنیکهای پویانمایی و انیمیشن
انیمیشن سنتی (Traditional Animation)
انیمیشن سنتی (به عنوان انیمیشن روی طلق یا انیمیشن طراحی شده با دست هم شناخته میشود)، فرایند مورد استفاده برای ساخت اکثر فیلمهای انیمیشنی قرن بیستم بود. هر یک از فرمهای یک فیلم انیمیشنی سنتی، نقاشیهایی هستند که روی کاغذ کشیده شدهاند و از آنها عکس گرفته شده است. برای ایجاد تصور حرکت، هر یک از نقاشیها تفاوتی جزئی با نقاشی قبلی دارد. نقاشیهای انیماتورها را روی کاغذهای استات شفاف به نام طلق رسم یا فتوکپی میکنند که با رنگها یا سایههای مشخص شده، در سمت مخالف خطوط آنها را رنگآمیزی میکنند. از طلقهای تکمیلشده کاراکتر، یکییکی در مقابل یک پسزمینه رنگی با استفاده از یک دوربین مخصوص به نام rostrum camera عکس میگیرند و روی فیلم متحرک قرار میدهند.
فرایند پویانمایی سنتی طلقی در اوایل قرن بیستویکم منسوخ شد. امروزه، نقاشیها و پسزمینههای انیماتورها داخل کامپیوتر اسکن میشوند یا مستقیماً داخل کامپیوتر رسم میشوند. از برنامههای نرمافزاری مختلف برای رنگآمیزی نقاشیها و شبیهسازی حرکت دوربین و افکتها استفاده میشود.
از قطعه انیمیشنی نهایی روی یکی از رسانههای تحویلی مثل فیلم ۳۵ میلیمتری سنتی و رسانههای جدیدتر ویدئوی دیجیتالی خروجی گرفته میشود. ظاهر انیمیشن طلقی سنتی هنوز حفظ میشود و کار انیماتورهای شخصیتها در ۷۰ سال گذشته تقریباً تغییری نکرده است. برخی از تولیدکنندههای انیمیشن از اصطلاح ترادیجیتال (tradigital) برای توصیف انیمیشن طلقی که با کمک تکنولوژیهای کامپیوتری ساخته میشود، استفاده میکنند.
مثالهایی از فیلمهای انیمیشنی بلند سنتی شامل Pinocchio (ایالات متحده، 1940)، Animal Farm (انگلیس، 1954)، The Illusionist (انگلیس-فرانسه، 2010) هستند. فیلمهای انیمیشنی سنتی که با کمک تکنولوژی کامپیوتری ساخته شدهاند شامل The Lion King (ایالات متحده، 1994)، The Prince of Egypt (ایالات متحده، 1998)، Akira (ژاپن، 1988)، Spirited Away (ژاپن، 2001)، The Triplets of Belleville (فرانسه، 2003) و The Secret of Kells (ایرلند، فرانسه، بلژیک، 2009) هستند.
انیمیشن کامل (Full Animation)
به فرایند تولید فیلمهای انیمیشنی سنتی با کیفیت بالا گفته میشود که حاوی نقاشیهای دقیق و حرکات باورپذیر و انیمیشن روان هستند. فیلمهای کاملاً انیمیشنی را میتوان به چندین سبک ساخت، از کارهای انیمیشنی واقعگرایانه استودیوی والت دیزنی گرفته (The Little Mermaid، Beauty and the Beast، Aladdin، The Lion King) تا سبکهای کارتونی استودیوی برادران وارنر. بسیاری از فیلمهای انیمیشنی بلند دیزنی و همچنین فیلمهای غیر دیزنی، نمونه انیمیشن کامل هستند، مانند The Secret of NIMH (ایالات متحده، 1982)، The Iron Giant (ایالات متحده، 1999) و Nocturna (اسپانیا، 2007).انیمیشن محدود (Limited Animation)
این فرایند شامل استفاده از نقاشیهایی با جزئیات کمتر و با سبک خاصی است که شیوه حرکات هم در آنها معمولاً تکهتکه یا غیر روان است. انیمیشن محدود که توسط هنرمندان استودیوی آمریکایی United Productions of America پایهگذاری شد، میتواند به عنوان یک سبک برای بیان هنری خاص مورد استفاده قرار گیرد، مانند Gerald McBoing-Boing (ایالات متحده، 1951)، Yellow Submarine (انگلیس، 1968) و انیمههای تولید شده در ژاپن. هرچند، کاربرد اصلی آن، تولید محتوای انیمیشنی مقرونبهصرفه برای رسانه و تلویزیون (آثار استودیوهای Hanna-Barbera، Filmation و دیگر استودیوهای تلویزیونی) و بعداً اینترنت (انیمیشنهای وب) بوده است.
روتوسکوپی (Rotoscoping)
روتوسکوپی (Rotoscoping) تکنیکی است که توسط مکس فلایشر در سال ۱۹۱۷ ابداع شد و طی آن انیماتورها روی حرکات زنده را فریم به فریم طراحی میکنند. فیلم منبع را میتوان مستقیماً از روی خطوط حاشیه بازیگران روی نقاشیهای انیمیشنی کپی کرد، مانند انیمیشن The Lord of the Rings ایالات متحده، ۱۱۹۷۸ یا به صورت یک سبک خاص یا معنایی استفاده کرد، مانند Waking Life ایالات متحده، ۲۰۰۱) و A Scanner Darkly ایالات متحده، (۲۰۰۶). چند نمونه دیگر شامل Fire and Ice ایالات متحده، ۱۹۸۳)، Heavy Metal (1981) و Aku no Hana (2013) است.
انیمیشن / بازی زنده (Live-action/animation)
تکنیکی است که شخصیتهای طراحیشده به صورت دستی را با فیلمها یا بازیگران زنده ترکیب میکند. یکی از موارد مصرف اولیه آن در Koko the Clown بود که شخصیت کوکو روی فیلم زنده کشیده شده بود. نمونههای دیگر شامل Who Framed Roger Rabbit ایالات متحده، ۱۹۸۸، Space Jam ایالات متحده، ۱۹۹۶ و Osmosis Jones ایالات متحده، ۲۰۰۱) است.
انیمیشن استاپ موشن
انیمیشن استاپ موشن (Stop-motion animation) انیمیشنی است که با دستکاری اشیای واقعی و عکاسی از آنها به صورت فریم به فریم برای ایجاد حس حرکت، ساخته میشود. انواع انیمیشنهای استاپ موشن مختلفی وجود دارد که معمولاً طبق وسیله مورد استفاده برای ساخت انیمیشن نامگذاری میشوند. نرمافزار کامپیوتری برای ساخت چنین انیمیشنی بهطور وسیع در دسترس است، هرچند انیمیشن استاپ موشن سنتی نسبت به انیمیشن کامپیوتری کنونی، معمولاً هزینه کمتری دارد و تولید آن به زمان کمتری نیاز دارد.انیمیشن عروسکی (Puppet animation)
انیمیشن عروسکی عموماً شامل عروسکهای استاپ موشن است که در یک محیط ساختگی حرکت میکنند که با تعامل با دنیای واقعی در سبک انیمیشن مدلی تضاد دارد. عروسکها عموماً داخلشان یک میله فلزی یا آرماتور دارند تا ثابت به مانند و حرکتشان به حرکت مفاصل محدود شود. نمونههای آن شامل The Tale of the Fox (فرانسه، ۱۹۳۷)، The Nightmare Before Christmas (ایالات متحده، ۱۹۹۳)، Corpse Bride (2005)، Coraline (ایالات متحده، ۲۰۰۹)، فیلمهای جیری تیرانکا و سریال تلویزیونی انیمیشنی بزرگسال Robot Chicken (ایالات متحده، از ۲۰۰۵ تاکنون) است.
انیمیشن Puppetoon
انیمیشن Puppetoon که توسط تکنیکهای ایجاد شده توسط جورج پال ساخته میشود، به انیمیشنهای عروسکی گفته میشود که طی آن به جای تغییر دادن یک عروسک، برای هر فریم از یک عروسک مجزا استفاده میکنند.انیمیشن گلی (Clay animation)
انیمیشن گلی (Clay animation) یا پلاستیکی (اغلب به آن Claymation گفته میشود که البته یک نام تجاری است). در این سبک از پیکرهایی استفاده میشود که از گل یا مواد انعطافپذیر دیگر ساخته شدهاند تا یک انیمیشن استاپ موشن ساخته شود. پیکرها ممکن است در داخلشان سیم یا آرماتور داشته باشند، مانند انیمیشن عروسکی، که میتوان آنها را تغییر داد تا شکلهای مختلفی ایجاد کنند. اما همچنین میتوان آنها را کاملاً از گل ساخت، مانند فیلمهای بروس بیکفورد که موجودات گلی به اشیای مختلفی تبدیل میشوند. نمونههای آثار انیمیشنی گلی شامل The Gumby Show (ایالات متحده، ۱۹۵۷ – ۱۹۶۷)، فیلمهای کوتاه Morph (انگلیس، ۱۹۷۷ – ۲۰۰۰)، فیلمهای کوتاه Wallace and Gromit (انگلیس، از سال ۱۹۸۹)، Dimensions of Dialogue (چکسلواکی، ۱۹۸۲) اثر ژان اشونکمایر، The Trap Door (انگلیس، ۱۹۸۴). فیلمها شامل Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit، Chicken Run و The Adventures of Mark Twain هستند.
انیمیشن Strata-cut
انیمیشن Strata-cut یک نوع انیمیشن گلی است که طی آن یک تکه گل دراز شبیه نان را از داخل با تصاویر مختلف پر میکنند، آن را به ورقههای نازک برش میزنند و دوربین از انتهای تکه خمیر برای هر فریم عکس میگیرد که در نهایت به حرکت تصاویر داخلی آن میانجامد.انیمیشن برش کاغذی (Cutout animation)
انیمیشن برش کاغذی (Cutout animation) یک نوع انیمیشن استاپ موشن است که با حرکت دادن تکههای دو بعدی کاغذ یا پارچه تولید میشود. نمونههایی از آن شامل سری انیمیشنهای Monty Python’s Flying Circus (انگلیس، ۱۹۶۹ – ۱۹۷۴) اثر تری گیلیام، Fantastic Planet (فرانسه/چکسلواکی، ۱۹۷۳)، Tale of Tales (روسیه، ۱۹۷۹)، قسمت اول سریال کمدی تلویزیونی South Park (ایالات متحده، ۱۹۹۷) و موزیک ویدئوی Live for the moment از گروه Verona Riots.
انیمیشن سایهای (Silhouette animation)
انیمیشن سایهای (Silhouette animation) یک نوع انیمیشن برش کاغذی است که در آن شخصیتها دارای نور پسزمینه هستند و تنها به صورت سایه دیده میشوند. نمونههای آن شامل The Adventures of Prince Achmed (جمهوری وایمار (آلمان)، ۱۹۲۶) و Princes et princesses (فرانسه، ۲۰۰۰) است.
انیمیشن مدلی (Model animation)
انیمیشن مدلی (Model animation) یک نوع انیمیشن استاپ موشن است که در دنیای واقعی اتفاق میافتد. معمولاً از تکنیکهای Intercutting، افکتهای matte و split screens استفاده میشود تا شخصیتها یا اشیای استاپ موشن را با بازیگران و صحنههای واقعی ترکیب کنند. نمونههایی از آن شامل آثار Ray Harryhausen در فیلمهای Jason and the Argonauts (1963) و King Kong (1933) اثر Willis H. O’Brien است.گو موشن (Go motion)
گو موشن (Go motion) یک نوع انیمیشن مدلی است و از تکنیکهای مختلفی برای ایجاد افکت motion blur بین فریمهای فیلم استفاده میکند که در استاپ موشن سنتی وجود ندارد. این تکنیک توسط شرکت Industrial Light & Magic و فیل تیپت ابداع شد تا صحنههای جلوههای ویژه برای فیلم The Empire Strikes Back (1980) ساخته شود. یک نمونه دیگر، اژدهایی به نام Vermithrax از فیلم Dragonslayer (1981) است.انیمیشن اشیا (Object animation)
انیمیشن اشیا (Object animation) اشاره به استفاده از اشیای بیجان عادی به جای اشیای ساختگی در انیمیشن استاپ موشن دارد.
انیمیشن گرافیکی (Graphic animation)
در این روش از گرافیکی بصری غیرترسیمی (عکس، برشهای روزنامه و مجله و غیره) استفاده میشود که گاهی اوقات فریم به فریم تغییر داده میشوند تا حرکت ایجاد کنند. گاهی اوقات تصویر گرافیکی ثابت میماند و دوربین استاپ موشن حرکت داده میشود تا صحنه روی صفحه خلق شود.بریک فیلم (Brickfilm)
بریک فیلم (Brickfilm) یک زیرمجموعه از پویانمایی اشیا است که در آن از لگو یا دیگر اسباببازیهای آجری برای ساخت انیمیشن استفاده میشود. این نوع انیمیشنها اخیراً به خاطر ظهور سایتهای به اشتراکگذاری ویدئو، YouTube و دوربینها و نرمافزارهای انیمیشنسازی ارزانقیمت، محبوبیت زیادی پیدا کردهاند.
پیکسلیشن (Pixilation)
پیکسلیشن (Pixilation) شامل استفاده از انسانهای واقعی به عنوان شخصیتهای استاپ موشن است. این کار اجازه خلق افکتهای سورئال مانند غیب شدن و ظاهر شدن را میدهد و افراد میتوانند روی زمین سر بخورند و افکتهای دیگر. نمونههای پیکسلیشن شامل فیلمهای کوتاه The Secret Adventures of Tom Thumb و Angry Kid است.
انیمیشن کامپیوتری
انیمیشن یا پویانمایی کامپیوتری شامل انواعی از تکنیکهاست که طی آنها انیمیشن به صورت دیجیتالی توسط کامپیوتر ساخته میشود. تکنیکهای انیمیشن دو بعدی معمولاً روی دستکاری تصاویر متمرکز میشوند، درحالیکه در تکنیکهای سهبعدی معمولاً دنیاهای مجازی ساخته میشود که شخصیتها و اشیا در آنها با هم تعامل میکنند. با انیمیشن سهبعدی میتوان تصاویری ساخت که از دید بیننده واقعی به نظر برسند.انیمیشن دو بعدی
تصاویر انیمیشنی دو بعدی روی یک کامپیوتر با استفاده از گرافیک Bitmap یا با استفاده از گرافیک Vector ساخته یا ویرایش شدهاند. این شامل ورژن اتوماتیک تکنیکهای انیمیشنسازی سنتی، interpolated morphing، onion skinning و interpolated rotoscoping است. انیمیشن دو بعدی کاربردهای زیادی دارد، مانند انیمیشن کامپیوتری آنالوگ، انیمیشن فلش و انیمیشن پاورپوینت. سینماگرافها، تصاویر ثابت به صورت فایل GIF متحرک هستند که قسمتی از آن متحرک شده است.
Final line advection animation
Final line advection animation یک تکنیک است که در انیمیشن دو بعدی مورد استفاده قرار میگیرد تا به هنرمندان و انیماتورها نفوذ و کنترل بیشتری روی محصول نهایی بدهد، زیرا تمام کارها در یک قسمت انجام میگیرد. جان کارس که درباره استفاده از این تکنیک در انیمیشن Paperman صحبت میکرد، اظهار کرد که انیماتورهای ما میتوانند موضوعات را تغییر دهند، اگر بخواهند لایه CG را پاک کنند و مشخصات دست را تغییر دهند.
انیمیشن (پویانمایی) سه بعدی
انیمیشن سه بعدی بهطور دیجیتالی توسط یک انیماتور مدلسازی و دستکاری میشود. انیماتور معمولاً با ایجاد یک Mesh چندضلعی سهبعدی شروع میکند تا آن را تغییر دهد. یک Mesh عموماً شامل رأسهای زیادی است که توسط خطوط و صفحات به هم متصل شدهاند که نمای ظاهری یک فرم را به شیء یا محیط سهبعدی میدهد. گاهی اوقات به Mesh یک ساختار اسکلتی دیجیتالی داخلی به نام آرماتور داده میشود که میتوان با آن Mesh را کنترل کرد. به این فرایند Rigging گفته میشود و میتوان از آن به همراه Keyframeها استفاده کرد تا حرکت ایجاد شود. تکنیکهای دیگری را هم میتوان به کار برد، توابع ریاضیاتی (مثلاً جاذبه، شبیهسازی ذرات)، شبیهسازی مو یا خز و افکتها، شبیهسازی آتش و آب. این تکنیکها جزو دستهبندی 3D dynamics قرار میگیرند.اصطلاحات سه بعدی
انیمیشن سایهزنی طلقی (Cel-shaded animation)
انیمیشن سایهزنی طلقی (Cel-shaded animation) برای تقلید از انیمیشن سنتی با استفاده از نرمافزار کامپیوتری مورد استفاده قرار میگیرد. سایهزنی خشن به نظر میرسد و ترکیب رنگ کمتری صورت میگیرد. نمونههای آن شامل Skyland (فرانسه، ۲۰۰۷)، The Iron Giant (ایالات متحده، ۱۹۹۹)، Futurama ایالات متحده، ۱۹۹۹، Appleseed Ex Machina ژاپن، ۲۰۰۷ و The Legend of Zelda: The Wind Waker ژاپن، ۲۰۰۲ هستند.
Machinima
Machinima فیلمهای ساختهشده با ضبط تصویر در بازیهای ویدئویی و دنیاهای مجازی.موشن کپچر (Motion capture)
موشن کپچر (Motion capture) زمانی استفاده میشود که بازیگران حقیقی لباسهایی میپوشند که به کامپیوتر اجازه میدهند حرکات آنها را در داخل شخصیتهای CG کپی کند. نمونههای آن شامل Polar Express ایالات متحده، ۲۰۰۴، Beowulf (ایالات متحده، ۲۰۰۷)، A Christmas Carol ایالات متحده، ۲۰۰۹، The Adventures of Tintin (film) ایالات متحده، ۲۰۱۱، kochadiiyan هند، ۲۰۱۴) است.
انیمیشن واقعگرایانه (Photo-realistic animation)
انیمیشن واقعگرایانه (Photo-realistic animation) عموماً زمانی استفاده میشود که سعی در شبیه کردن انیمیشن به دنیای واقعی شود. در این تکنیک از رندر پیشرفتهای استفاده میشود که جزئیات پوست، گیاهان، آب، آتش، ابرها و غیره را شبیهسازی میکند. نمونههای آن شامل Up (ایالات متحده، ۲۰۰۹)، How to Train Your Dragon (ایالات متحده، ۲۰۱۰) و Ice Age (ایالات متحده، ۲۰۰۲) است.
پویانمایی مکانیکی
انیماترونیک (Animatronics)
از دستگاههای مکاترونیک برای ایجاد ماشینهایی استفاده میشود که انیمیشنی به نظر میرسند. انیماترونیک صوتی و اتونوماترونیک (Audio-Animatronics and Autonomatronics) یک نوع انیمیشن رباتیک است که با انیمیشن سه بعدی ترکیب میشود که توسط شرکت والت دیزنی برای نمایشها و جاذبههای پارکهای تفریحی دیزنی برای حرکت کردن و ایجاد صدا (عموماً یک صدای ضبطشده یا آهنگ) ساخته شده است. آنها در یک جا ثابت شدهاند. آنها میتوانند بنشینند و بایستند، اما نمیتوانند راه بروند. یک اتو انیمیشن با یک ربات اندرویدی تفاوت دارد، زیرا از حرکات و صداهای از پیش ضبطشده استفاده میکند و به محرک خارجی واکنش نشان نمیدهد. در سال ۲۰۰۹، شرکت دیزنی یک ورژن تعاملی از این تکنولوژی به نام Autonomatronics را ساخت.مولد انیمیشن خطی (Linear Animation Generator)
مولد انیمیشن خطی (Linear Animation Generator) یک نوع انیمیشن با استفاده از قابهای تصویری ثابت است که داخل یک تونل یا لوله نصب شدهاند. با قرار دادن بیننده در یک حرکت خطی موازی با قابهای تصویری، حس انیمیشن ایجاد میشود. این مفهوم و ابزار آن در سال ۲۰۰۷ توسط میهای گیرلوان در رومانی ساخته شد.چاکیمیشن (Chuckimation)
چاکیمیشن (Chuckimation) یک نوع انیمیشن است که توسط سازندگان سریال تلویزیونی Action League Now! ساخته شده است که در آن شخصیتها و اشیا از خارج کادر دوربین حرکت داده میشوند تا حرف زدن را شبیهسازی کنند.عروسکگردانی (Puppetry)
عروسکگردانی (Puppetry) یک نوع انیمیشن تئاتری یا اجرایی است که شامل حرکت دادن عروسکها است. عروسکگردانی بسیار قدیمی است و قدمت آن به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد میرسد. عروسکگردانی اشکال مختلفی دارد که تمام آنها شامل حرکت دادن اشیای بیجان هستند. عروسکگردانی تقریباً در تمام جوامع انسانی هم به عنوان سرگرمی در نمایشها و هم به عنوان تشریفات در مراسم، جشنها و کارنیوالها مورد استفاده قرار میگیرد. اکثر عروسکگردانیها شامل داستانسرایی است.
زئوتروپ (Zoetrope)
زئوتروپ – Zoetrope دستگاهی است که با جایگزینی یک سلسله تصاویر ثابت، توهم حرکت را ایجاد میکند. کلمه Zoetrope از کلمات یونانی zoē (به معنی زنده) و τρόπος (به معنی چرخش) گرفته شده است و zoetrope تقریباً معنی «چرخه زنده» را میرساند.
دیگر سبکها، تکنیکها و روشهای انیمیشنسازی و پویانمایی
هیدروتکنیک (Hydrotechnics)
هیدروتکنیک (Hydrotechnics): یک تکنیک که شامل نور، آب، آتش، مه و لیزر است و تصاویر با کیفیت بالا در وسط صفحات افکنده میشوند.انیمیشن نقاشی روی فیلم (Drawn on film animation)
انیمیشن نقاشی روی فیلم (Drawn on film animation): تکنیکی که طی آن تصاویر مستقیماً روی نوار فیلم کشیده میشوند. برای مثال، آثار نورمن مکلارن، لن لای و استن برکیج.انیمیشن نقاشی روی شیشه (Paint-on-glass animation)
انیمیشن نقاشی روی شیشه (Paint-on-glass animation): یک تکنیک برای ایجاد فیلمهای انیمیشنی با دستکاری رنگهای روغن روی ورقههای شیشهای، برای مثال، آثار Aleksandr Petrov.انیمیشن با پاک کردن (Erasure animation)
انیمیشن با پاک کردن (Erasure animation): تکنیک استفاده از رسانه دو بعدی سنتی که در طی زمان با تغییر دادن تصویر توسط هنرمند، از آن عکسبرداری میشود. برای مثال، ویلیام کنتریج به خاطر ساخت فیلمهایش با پاک کردن ذغال و پیوتر دومالا به خاطر تکنیک متحرکسازی خطوط روی گچ معروف است.انیمیشن صفحه پینی (Pinscreen animation)
انیمیشن صفحه پینی (Pinscreen animation): از یک صفحه پر شده با پینهای متحرک استفاده میشود که با فشار دادن یک شیء درون صفحه، میتوان آنها را به داخل یا بیرون حرکت داد. از اطراف به صفحه نورپردازی میشود تا پینها ایجاد سایه کنند. از این تکنیک برای ایجاد فیلمهای انیمیشنی با دامنهای از افکتهای متنی استفاده شده است که انجام آنها با انیمیشن طلقی سنتی دشوار است.انیمیشن شنی (Sand animation)
انیمیشن شنی (Sand animation): شن روی یک شیشه که از روبرو یا پشت نورپردازی شده است، حرکت داده میشود تا هر فریم از یک فیلم انیمیشنی ایجاد شود. به خاطر تضاد نوری، موقع متحرکسازی افکت جالبی ایجاد میشود.کتاب پویانما (Flip book)
یک Flip book (گاهی اوقات مخصوصاً در انگلیس به آن flick Book هم گفته میشود) یک کتاب با یک سری تصاویر است که به تدریج از یک صفحه به صفحه بعدی میرود، بنابراین وقتی صفحات با سرعت ورق زده شوند، انگار تصاویر به حرکت درآمدهاند. Flip bookها معمولاً کتابهای مصور برای کودکان هستند، همچنین برای بزرگسالها هم وجود دارند و به جای نقاشی از یک سری تصاویر استفاده میشود. Flip bookها همیشه کتابهای جداگانه نیستند و به عنوان یک ویژگی اضافی در کتابهای معمولی یا مجلات آورده میشوند و معمولاً در گوشه صفحات قرار دارند. بستههای نرمافزاری و وبسایتهایی هم وجود دارند که فایلهای ویدئوی دیجیتالی را به Flip bookهای شخصی تبدیل میکنند.انیمیشن کاراکتر (Character animation)
طراحی چندگانه (Multi-sketching)
انیمیشن جلوههای ویژه (Special effects animation)
تولید انیمیشن (پویانمایی)
ساخت آثار انیمیشنی غیربدیهی (بیشتر از چند ثانیه) به عنوان یک نوع فیلمسازی با جنبههای منحصربهفرد خاصی توسعه یافته است. یک چیزی که در فیلمهای بلند زنده و انیمیشنی مشترک است، این است که هر دوی آنها به نیروی انسانی زیادی نیاز دارند و هزینه تولید آنها بالا است. مهمترین تفاوتشان این است که وقتی فیلم به مرحله تولید رسید، هزینه نهایی اضافه کردن یک صحنه در فیلم انیمیشنی بیشتر از فیلم زنده است. برای کارگران راحت است که در طی مرحله فیلمبرداری یک فیلم زنده، درخواست یک یا چند برداشت دیگر کنند، اما هر برداشتی در یک فیلم انیمیشنی باید بهطور دستی توسط انیماتورها رندر شود (گرچه به خاطر انیمیشنهای کامپیوتری مدرن، عمل رندر کردن برداشتهایی که کمی تفاوت دارند راحتتر شده است). برای یک استودیو بیفایده است که حقوق دهها انیماتور را پرداخت کند تا به مدت چند هفته روی یک صحنه ۵ دقیقهای کار کنند، درحالیکه آن صحنه به پیشبرد داستان فیلم کمکی نمیکند. بنابراین استودیوهای انیمیشنی و اول از همه دیزنی، شروع به استفاده از روش دهه ۱۹۳۰ کردند که طی آن حوزههای داستانی جداگانه دارند که هنرمندان استوریبرد تمام صحنهها را از طریق استوریبرد ایجاد میکنند، سپس بعد از اینکه تیم تولید قانع شد که تمام صحنهها مناسب هستند، فیلم را به انیماتورها میسپارند. با اینکه فیلمهای زنده هم اکنون به صورت استوریبرد درمیآیند، اما آزادی عمل بیشتری برای فاصله گرفتن از استوریبرد دارند. یک مشکل دیگر که مخصوص انیمیشن است این است که باید اطمینان حاصل شود که سبک یک فیلم انیمیشنی از ابتدا تا انتها یکسان است، حتی با اینکه فیلمها طولانیتر و تیمها بزرگتر شدهاند. انیماتورها هم مانند تمام هنرمندان دارای سبک مخصوص به خود هستند، اما باید فردیت خود را با هر سبکی که برای آن فیلم انتخاب شده است، تطبیق دهند. از اوایل دهه ۱۹۸۰، فیلمهای انیمیشنی بلند توسط تیمهای ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفره ساخته میشوند که ۵۰ تا ۷۰ نفر آنها را انیماتورها تشکیل میدهند. برای دو یا سه هنرمند تقریباً راحت است که سبک خود را با یکدیگر تطبیق دهند، اما هماهنگ کردن دهها هنرمند با یکدیگر کاری دشوار است. این مشکل معمولاً با منصوب کردن یک گروه جداگانه از هنرمندان توسعه بصری برای تولید یک نما و پالت کلی برای هر فیلم قبل از شروع انیمیشنسازی، رفع میشود. طراحان شخصیت در تیم توسعه بصری چند Model Sheet طراحی میکنند تا نشان دهند که حالات مختلف چهره هر شخصیت، ژستهای مختلف آنها و نمای آنها از زوایای مختلف، چگونه باید باشد. در پروژههای انیمیشنی سنتی، معمولاً ماکتهایی تراشیده میشوند تا به انیماتورها کمک کنند متوجه شوند شخصیتها از زوایای مختلف چگونه به نظر میرسند. برخلاف فیلمهای زنده، فیلمهای انیمیشنی بهطور سنتی از طریق فرمت استوریبرد تا فراتر از مرحله خلاصه داستان توسعه مییافتند. سپس هنرمندان استوریبرد اعتبار نوشتن داستان را از آن خود میکردند. در اوایل دهه ۱۹۶۰، استودیوهای انیمیشنی شروع به استخدام نمایشنامهنویسهای حرفهای کردند تا نمایشنامهها را بنویسند (و همچنان از حوزه استوریبرد استفاده میکردند) و از اواخر دهه ۱۹۸۰، نمایشنامهها تبدیل به امری متداول برای فیلمهای انیمیشنی شدند.نقد و بررسی
از زمان ابداع انیمیشن، انتقاد از انیمیشن تبدیل به نیرویی سلطهگر در رسانه و سینما شده است. همراه با محبوبیت انیمیشن، حجم وسیعی از انتقادها مخصوصاً برای فیلمهای انیمیشنی بلند به وجود آمده است. بسیاری از موضوعات مربوط به نمایندگی فرهنگی و اثرات روانشناختی روی کودکان در صنعت انیمیشن به وجود آمده است که از زمان آغاز آن در فرهنگ سینمایی، از نظر سیاسی بدون تغییر باقی مانده است. حضور کمرنگ شخصیتهای زن در فیلمهای انیمیشنی و صنعت انیمیشن مورد انتقاد قرار گرفته است.جوایز و فستیوالهای انیمیشن
مانند بسیاری از گونههای دیگر رسانه، در انیمیشن هم جوایزی برای برتری در این زمینه تأسیس شده است. جوایز اصلی انیمیشن توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی برای انیمیشنهای کوتاه از سال ۱۹۳۲ در طی پنجمین دوره فعالیت جوایز اسکار، ارائه شد. اولین برنده جایزه اسکار، فیلم کوتاه Flowers and Trees ساخته کمپانی والت دیزنی بود. جایزه اسکار برای یک فیلم انیمیشنی بلند تنها در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد و در هفتاد و چهارمین دوره جایزه اسکار در سال ۲۰۰۲ اهدا شد. این جایزه به فیلم Shrek ساخته شرکت DreamWorks و Pacific Data Images تعلق گرفت. شرکتهای دیزنی و پیکسار بیشترین فیلمهایی را ساختهاند که برنده یا نامزد دریافت جایزه اسکار شدهاند. چندین کشور دیگر هم یک جایزه برای بهترین فیلم انیمیشنی بلند به عنوان بخشی از جوایز فیلمهای ملیشان تأسیس کردهاند: جایزه آکادمی بهترین انیمیشن آفریقا (از سال ۲۰۰۸)، جایزه BAFTA برای بهترین فیلم انیمیشنی (از سال ۲۰۰۶)، جایزه سزار برای بهترین فیلم انیمیشنی (از سال ۲۰۱۱)، جایزه خروس طلایی برای بهترین انیمیشن (از سال ۲۰۰۶). همچنین از سال ۲۰۰۷، جایزه بهترین فیلم انیمیشنی بلند آسیا و اقیانوسیه در آکادمی جوایز سینمایی آسیا و اقیانوسیه اهدا شده است. از سال ۲۰۰۹، آکادمی جوایز فیلمهای اروپایی به بهترین فیلم انیمیشنی اروپایی جایزه اهدا کرده است. جایزه Annie هم جایزه دیگری است که برای برتری در زمینه انیمیشن اهدا میشود. برخلاف جوایز اسکار، جوایز Annie تنها برای دستاوردهای در زمینه انیمیشن اهدا میشوند، نه در زمینه تلاشهای فنی و هنری. آنها در سال ۱۹۹۲ مجدداً سازماندهی شدند تا یک زمینه جدید برای بهترین فیلم انیمیشنی ایجاد کنند. برندگان دهه ۱۹۹۰ را عموماً شرکت والت دیزنی تشکیل میداد، اما استودیوهای جدیدتر مانند Pixar و DreamWorks هم اکنون برای این جایزه رقابت میکنند.